Fenâ

Tasavvufta fenâ, nefsin sınırlarının erimesi, kişinin kendiyle özdeşleşmesinin sona ermesidir. Benliğin merkeze koyduğu 'ben' çözülür. Bu, yok olmaktan çok, ayrı bir varlık iddiasının bırakılmasıdır. Fenâ, tasavvuf yolculuğunun eşiklerinden biri olarak anlatılır.