Güven ve yakınlık

Güven ve yakınlık, danışanın kendini en kırılgan haliyle bile gösterebileceği bir alanın oluşmasıdır. ICF bunu temel yetkinliklerden biri olarak ayrı bir başlıkta tanımlar. Güven bir anda kurulmaz; tutarlılık, gizlilik ve yargısızlık üzerine zamanla birikir. Yakınlık ise koçun da gerçek ve sahici olmasını gerektirir; mesafeli bir uzman, derin bir yakınlık kuramaz. Danışan güvendiğinde, yüzeydeki konunun altındaki gerçek meseleye inebilir.