Edebiyat
Tutunamayanlar
CevvelaEdebiyat
Tutunamayanlar
Oğuz Atay · İletişim Yayınları · 1972
6
Cevvela Puanı
7.3 (4.298 oy)
Okuyucu Puanı
Özet
Turgut Özben'in, intihar eden arkadaşı Selim Işık'ın geçmişini araştırmasıyla başlayan ve burjuva değerlerini, toplumsal normları, sahte aydınları reddeden 'tutunamayan' bireylerin tragikomik varoluş mücadelesi. İnsanın kendi gerçeğiyle toplumun yalanları arasındaki o büyük çatlağın romanı.
Cevvela'dan Alıntılar
“Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok.”
“Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.”
“İnsanların arasında yaşamak için insanların yalanlarına ortak olmak gerekiyordu.”
“Tutunamayanlar, başkalarının kurallarıyla oynamayı reddedenlerdir.”
“Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz.”
Okur Alıntıları
Henüz onaylı okur alıntısı yok.
Okuyucu puanı ver
1 ile 10 arasında bir puan seçin. Seçtiğiniz anda kaydedilir; her cihaz bu kitap için yalnızca bir kez oy kullanabilir.
Okuyucu Puanı: 7.3 / 10(4.298 oy)
Okur Yorumları
Henüz onaylı okur yorumu yok.
Atay bu metni kuralları yıkarak, dili bükerek, ironiyi bir mızrak gibi kullanarak yazmış. Selim Işık bir karakter değil, bu coğrafyada anlaşılmadığı için susan, inkar edilen cevherin çığlığıdır. "Başarılı" olmanın aslında ruhunu satmak olduğunu, topluma uyum sağlamanın zihinsel bir intihar anlamına geldiğini o kadar acımasız bir alayla anlatır ki, gülerken kanarsınız. Turgut'un, konforlu burjuva hayatından kopup Selim'in mirasını, yani tutunamamayı, devralması, Cevvela'nın "doğruluk bir karakter meselesidir" ilkesinin eyleme dönüşmüş halidir. Sahte kalabalıklara karışmaktansa onurlu bir yalnızlığı seçmeyi emreder. Seni tutunduğun o sahte dallardan aşağı, kendi gerçeğine itiyor.