Düşüş
CevvelaÖzet
Parisli başarılı, yardımsever ve ahlaklı bir avukat olan Jean-Baptiste Clamence'in, köprüden atlayan bir kadını kurtarmak için hiçbir şey yapmamasının ardından kendi 'örnek' hayatının, ikiyüzlülüğünün ve kibrinin çöküşünü anlattığı uzun monolog.
Cevvela'dan Alıntılar
“İnsanlar gösterdiğiniz erdemlere değil, o erdemlerin arkasındaki zaaflarınıza inanmaya daha yatkındır.”
“Başkalarını yargılamak, kendimizi affetmenin en sinsi yoludur.”
“İyilik, çoğu zaman kibrin en süslü kostümüdür.”
“İnsan sadece mutsuzken yalnızdır.”
“Kendinle tam bir dürüstlükle yüzleşmek, cehennemi kendi ellerinle inşa etmektir.”
Okur Alıntıları
Henüz onaylı okur alıntısı yok.
Okuyucu puanı ver
1 ile 10 arasında bir puan seçin. Seçtiğiniz anda kaydedilir; her cihaz bu kitap için yalnızca bir kez oy kullanabilir.
Okuyucu Puanı: 8.1 / 10(2.385 oy)
Okur Yorumları
Henüz onaylı okur yorumu yok.
Camus, modern aydınların o "iyilik meleği" maskesini alıp asit dolu bir küvete atıyor. Clamence karakteri aslında okuyucunun ta kendisidir: yardımseverliğimiz, nezaketimiz ve erdemlerimiz çoğu zaman sadece kendi egomuzu tatmin etmek ve üstünlüğümüzü kanıtlamak için uydurduğumuz birer oyundur. Cevvela insanı yargılamaz; ama "Düşüş" o yargılamayı insanın kendi kendisine yapmasını emreder. Başkalarına yaptığınız iyiliklerin arkasındaki o karanlık tatmin duygusunu fark edip, kendi ahlakınızdan iğrenirsiniz. Düşüş, insanın kendi kibriyle yüzleştiği andır.